Reaksje op reaksje...

Fisk,

Okkerdeis krige ik in e-mail fan Doortje Bouwhuis. Sy wenne foarhinne op in pleats nder Parregea. Har buorlju, oan'e oare kant fan de Trekfeart, wiene fiskers. Doartje wist my te fertellen dat de pake of oerpake derfan eartiids yn'e Warkumer Mar fiske. Dat die my tinken oan it gedicht fan Jacob Bouwhuis (net famylje wol ik leauwe, en oars hiel yn'e fierte) oer Teake de Fisker. Fan dizze Teake wit ik dan wer dat syn pake op it eiln Breewar oan it wilsterflappen wie. Fansels witte wy ek dat Jopie Huisman yn de Holle Mar syn fken t stean hie. En neffens syn sizzen sieten der grauwe ielen yn.

fiskboat.JPG (20014 bytes)

 

Teake de Fisker

 

Wannear't de nacht

as 'n feale tekken oer de Mar leit

dobbert it boatsje, mei 'n hast nsichtbere Teake, tsjin'e reidkraach.

It reid,

wat syn ferbeane drift nei it poeren ferbergje moast

de eagen dy't sjitte oer egale greiden

earen dy't nderskie meitsje tusken fgels en nrie

Moarns ier,

lkt hy de tsjokke tekken oer syn ferklomme lichem

wylst de iel, skjinmakke, yn it slte wetter leit.

JacGB

fisker_tek_ copy.JPG (24852 bytes)

 

juster haw ik skille mei Tjitte Wijngaarden, dy't no op it plak wennet wer't syn oerpake Douwe Visser syn fiskerij hie. Dizze Douwe sette syn fken t op de Warkumer Mar. De iel dy't se fongen waard dan nei de ielple (dr wer't it hs fan Jopie stiet) by Warkum brocht. Ielhannelers kochten de fisk en mei de ielaken fan de Gaastmar en Heech waard it spul nei Londen ferfierd. Tjitte soe my noch in foto stjoere.

 

Frou Roorda,

.....juster gie de tillefoan.... jo prate mei frou Roorda t Wytgaard... sei se.... ik haw jo stik sjoen yn de krante....oer Breewar... dr bin ik berne...yn 1922.. ik bin in dochter fan Brnsma.. ....wy wennen op it Hinkeskar....in moaie tiid,mar it koe der ek spkje.... s heit sei altyt dat de buien de mar opsochten.... dan siet er yn’e stoel en fertelde dat er op in dei yn’t ln wie by de kij.... hy stie dr efter yn de Kolken.....

twa kannen swier fan molke

holden lykwicht yn it jok

dat him oer de kromme skouders lei.

In giele gloed, in frjemde loft kaam op him ta,

hjir en der in twirre dy’t feroare

fan nrstich rzjen yn grimmitich razen

it wiske en it kolke om him hinne

doe’t er opnommen waard as in profeet

yn’e lste ein fan alle tiden

gewichtleas toppe heit dr troch de loft

gnzjend as in miggeswerm

op in neare simmerjn.

Eefkes nei de himmel nderweis

(guon buorren sprieken fan de hel)

Ien, twa meter, doe kaam heit

oan oare kant de sleat wer del

Us heit syn paradys, dat wie net boppe yn de wolken,

mar op min trije meter, efter yn de Kolken!

...en buien?

buien lke altyt nei de mar

as buien, hoas en winen ienris west ha

bliuwe se sykjen nei Breewar.